Pre-diyabet?

Bu haftayı hastanede ultrason ve tahlillerle geçirdikten sonra ortaya çıkan sonuç:

Bazal insulin hayli yuksek (23,4) İnsulin toleransı denilen durum oluşmuş. Karaciğerim büyümüş. D vitaminim ciddi derecede yetersiz.

Bir süredir bacaklarım ağrıyordu sebebini de öğrenmiş oldum.Süt ürünlerini çok seven ve çok tüketen ve yeterince de güneş alan birisi olduğumu sanıyordum ama bunlar yeterince D vitaminine sahip olduğumu düşünmem için yeterli değilmiş. Bunu gidermek için 1 ampul D vit kullanmam gerekti. İnsülin için de akşam yemeklerinden sonra diyabetik bir hap kullanmam gerekiyor (reçeteli) (adını vermemin doğru olmayacağını düşünüyorum)

İnsulin toleransı benimki gibi berbat bir beslenme sayesinde meydana geliyor. Berbat derken şöyle: sabahları esmer ekmekle tost, öğlene kadar çikolata veya biskuvi, öğlen mutlaka fast food (sevgili Nis lahmacun da fast food sayılıyormuş), öğleden sonra yine biskuvi ve çikolata, kabuklu kuruyemişler, kuru meyveler, evde çorba veya sebze yemeği. görüldüğü gibi sebze ve meyve yok :D nerede hata yaptığımızı anladıysak çözüme geçebiliriz.

Tabi hemen diyetisyene gittim. şu bazal insulini görünce gözleri yerinden fırlayacaktı " bu kadar kötü mü besleniyorsunuz" dedi. Açıkcası ben henüz diyabet olmadığımı düşünüp seviniyordum onun bu tepkisi beni baya korkuttu. Ölçümlerin sonucunda ortaya çıkan durum

1. 61,9 kg kasım var. Yaklaşık olarak kız kardeşim bu ağırlıkta (25 yaş) Bir çok kadın bu kiloya gelince fil gibi oluyor hatta. Herneyse benim kendi başıma zaten bu kadar kasım var. (Bunun üzerinde kaslı olduğumu ve bir kısmını da kaybettiğimi düşünüyorum)

2. 18,3 kg yağ fazlam var. Bu da yaklaşık olarak oğlum kadar.

Yani kemiklerim+kızkardeşim+oğlum+yeterince meme ve popo yapacak kadar yağı hep birlikte üzerimde taşıyorum ve 44 bedenim :D

Tabi buna bir son vermek lazım. Bugüm çok zorlanarak da olsa yıllardan sonra ilk defa elma yedim. En son hamileliğimde meyve ve sebze yemiştim. Gerçekten beslenmeme çok dikkat etmiştim o zaman. Doğumdan sonra da bütün doğum kilolarımla birlikte birkaç fazla kiloyu da vermiştim. Neden böyle oldu hiç anlamadım :D

(gerçek görsel: fazla kilolarıyla ben. baya şaşırtıcı ha :D boyum uzun. boyum cidden uzun)

Sağlıklı yaşam için 11 adım

Bu 11 adım bizim gibi sıradan çalışan 2 çocuklu bir anneden baya taş bir "Squatgirl" e dönüşen genç bir kadının blogundan.

Gerçekten ilham verici bir blog, herkes için güzel bir motivasyon olabilir.

Şöyle diyor: 

Yağ oranınızı değiştirmek için sağlıklı bir yaşam tarzına kendinizi adamalı ve istikrarlı olmalısınız. Ancak bu 11 ipucundan faydalanırsanız, sadece altı hafta içinde sonuç alabilirsiniz. Bu ipuçları, sağlıklı bireylerin, fazla efor sarf etmeden, daha da fit bir görünüme kavuşabilmesi için düşünüldü.

1. Her gün 30 dakika yürüyün. Rutine girince süreyi bir saate çıkarabilir ve temponuzu artırabilirsiniz.
2. Çok su için. Günde 2 litre içmeye çalışın. Yemekten önce içeceğiniz bir bardak su, açlığınızı derhal azaltacaktır.
3. En fazla iki bardak siyah çay ya da kahve için. Eğer şeker kullanıyorsanız, her geçen gün azaltmaya gayret edin. Hedefimiz şekeri kesmek, tatlandırıcıya geçmek değil!
4. Normal ve diyet gazlı içecekler ile meyve sularından uzak durun. Taze sıkılmış olsa bile.
5. Kahvaltı için bu üç menüden birini seçin: OMLET- 6 yumurta beyazı, 1 yumurta sarısı. İçine mantar, yeşilbiber ya da istediğiniz sebzeleri koyabilirsiniz. Omletinizi maydanoz, salatalık veya domates ile yiyebilirsiniz. LAPA – Bir kaba biraz diyet süt dökün. İçine ezilmiş bir muz ile bir bardak yulaf ezmesi ekleyin. Birkaç dakika pişirin. Doğradığınız bir elmayı lapanız ile karıştırın. MÜSLİ- Yulaf ezmesini bir gece önceden bir kâsenin içinde diyet süte yatırırsanız, daha yumuşak olur. İçine taze meyveler ile ceviz ekleyin. Bütün bu menüler bir bardak siyah çay ya da kahve ile harika gideceği gibi size fazladan enerji verir.
6. Yemeklerde ekmek yemeyin! İçindeki basit karbonhidratlar, size aşırı kalori yüklemesi yapar.
7. Bolca çiğ ya da pişmiş sebze tüketin. Buharda pişmesine gerek yok. Türk usulü soğan ve domates ile de pişirebilirsiniz. Ancak kremalı soslar ve aşırı zeytinyağından uzak durun! Daha fazla sebze tüketmeye başladığınızda, sebzelerde karbonhidrat bulunduğu için, yediğiniz pirinç ve makarna miktarını azaltabilirsiniz.
8. Et seçiminizi ızgara balık, tavuk ya da yağsız kırmızı etten yana kullanın. Köfte gibi işlenmiş etlerden uzak durun.
9. Kızarmış ve hazır gıdaların hepsi yasak!
10. Eğer kahvaltı ve öğle yemeği arasında acıkırsanız (ki yulaf sizi tok tutacağı için acıkmamanız lazım), bir kâse diyet yoğurt yiyin. (tabii o sabah omlet yediyseniz) Rezene, havuç ve salatalık gibi mevsim sebzelerinden de tüketebilirsiniz. Akşamüstü, meyve tabağı yiyebilirsiniz.
11. Mümkünse tatlıdan uzak durun. Eğer tatlıya çok düşkünseniz, sürekli olarak canınızın çekmesindense, her gün en sevdiğiniz tatlıdan bir parça yemeniz çok daha iyi olur. Küçük bir parça yiyin ve televizyonun karşısında yemeyin.

Bekar anne olarak hayatta kalmak (gerçek anlamda)

Merhaba

Bu başlıkta bir yazı bloga başladığım zaman yazmıştım. Bu yazının farkı "gerçekten" hayatta kalabilmek üzerine olması.

Ex'ten kurtulmak beni çok rahatlatmıştı, tarifsiz bir duygu ama bir çoğunuz buna benzer bir ferahlara hissetmişsinizdir. " erim evde yok keyfim beyde yok" düsturunda şahane 3 yıl geçirdim. Gönlümce yedim gezdim dolaştım, çocuğumla eğlendim. Yeme işini biraz abartmış olabilirim :/

Hamile kalmadan önce çok düzenli olmasa da iyi kötü spor yapan biriydim. Bunu üniversite yıllarını profesyonel atlet olarak geçirmiş birinin ağzından duyuyorsunuz. Milli takım kampına çağırılmış biriyim ( neden milli olamadığım daha komik bir yazının konusu olacak) Doğum iznindeyken de düzenli spor yaptım, doğum kilolarımın yanısıra birkaç fazla kiloyu da vererek işe döndüm.

İşimi çok seviyordum. Bazı dezavantajları vardı tabi, uzun mesai saatleri, sürekli bilgisayar başında çalışmak ve şahane pastane/vitamin bar. Her öğlen 16 civarı kızlarla buraya uğrayarak abur cuburumuzu yedik, atomları muzlu ballı sütleri höpürdettik. Ve düzenli olarak kilo almaya başladım.

2,5 yılda  aldığım yaklaşık 20 kilo sonucunda bazı sıkıntılar baş gösterdi tabi. Akşamları şiddetli baş ağrısı, ayak bileklerinde şişlik ve ağrılar. Tekrar yüksek tansiyondan da muzdariptim. Bu hafta sonunda bir iç hastalıkları uzmanına gitmeye karar verdim. Dün test sonuçlarını aldım. Durum berbat.    Karaciğerim büyümüş ve insülinle ilgili sıkıntılarım var sanırım. Bir de D vitamini aşırı düşük çıkmış. Henüz doktorlar görüşmedim ama boktan bir durumun içinde olduğum kesin.

Bu yazıyı yazmadan 200 gr Fındıklı biter çikolata yedim. Buna jübile veya altın vuruş demek istiyorum. (Umarım altın vuruş değildir) gerçekten hayatta istediğim son şey Ex'ten önce ölüp oğlumu ona bırakmak. Canım yavrumu götün tekine devredecek değilim.

Şu anda cidden başım ağrıyor ama kendim zorlayarak da olsa yazacağım. Bu noktaya gelmemin sebebi çiğ meyve ve sebze yememem. Her zaman meyve yerine çikolata ve bisküviyi tercih ettim, böyle devam edersem oğlum da benden etkilenecektir. Oturup gerçek bir yetişkin gibi beslenmenin zamanı geldi sanırım.

Dukan, Karatay vs popüler diyetlere girecek değilim. Ama karbonhidrata bir son vermeliyim orası kesin. Bir arkadaşım ketojenik beslenerek şahane bir insana dönüştü, geçen sene bu konu üzerine baya konuştuk ama bir türlü başlayamadım. Galiba her şeyden önce şu üşenikliği üzerimden atmam gerek. Belki motivasyona ihtiyacım vardır. Ölmemeye çalışmak yeterince iyi bir motivasyon olabilir sanırım :/