Pre-diyabet?

Bu haftayı hastanede ultrason ve tahlillerle geçirdikten sonra ortaya çıkan sonuç:

Bazal insulin hayli yuksek (23,4) İnsulin toleransı denilen durum oluşmuş. Karaciğerim büyümüş. D vitaminim ciddi derecede yetersiz.

Bir süredir bacaklarım ağrıyordu sebebini de öğrenmiş oldum.Süt ürünlerini çok seven ve çok tüketen ve yeterince de güneş alan birisi olduğumu sanıyordum ama bunlar yeterince D vitaminine sahip olduğumu düşünmem için yeterli değilmiş. Bunu gidermek için 1 ampul D vit kullanmam gerekti. İnsülin için de akşam yemeklerinden sonra diyabetik bir hap kullanmam gerekiyor (reçeteli) (adını vermemin doğru olmayacağını düşünüyorum)

İnsulin toleransı benimki gibi berbat bir beslenme sayesinde meydana geliyor. Berbat derken şöyle: sabahları esmer ekmekle tost, öğlene kadar çikolata veya biskuvi, öğlen mutlaka fast food (sevgili Nis lahmacun da fast food sayılıyormuş), öğleden sonra yine biskuvi ve çikolata, kabuklu kuruyemişler, kuru meyveler, evde çorba veya sebze yemeği. görüldüğü gibi sebze ve meyve yok :D nerede hata yaptığımızı anladıysak çözüme geçebiliriz.

Tabi hemen diyetisyene gittim. şu bazal insulini görünce gözleri yerinden fırlayacaktı " bu kadar kötü mü besleniyorsunuz" dedi. Açıkcası ben henüz diyabet olmadığımı düşünüp seviniyordum onun bu tepkisi beni baya korkuttu. Ölçümlerin sonucunda ortaya çıkan durum

1. 61,9 kg kasım var. Yaklaşık olarak kız kardeşim bu ağırlıkta (25 yaş) Bir çok kadın bu kiloya gelince fil gibi oluyor hatta. Herneyse benim kendi başıma zaten bu kadar kasım var. (Bunun üzerinde kaslı olduğumu ve bir kısmını da kaybettiğimi düşünüyorum)

2. 18,3 kg yağ fazlam var. Bu da yaklaşık olarak oğlum kadar.

Yani kemiklerim+kızkardeşim+oğlum+yeterince meme ve popo yapacak kadar yağı hep birlikte üzerimde taşıyorum ve 44 bedenim :D

Tabi buna bir son vermek lazım. Bugüm çok zorlanarak da olsa yıllardan sonra ilk defa elma yedim. En son hamileliğimde meyve ve sebze yemiştim. Gerçekten beslenmeme çok dikkat etmiştim o zaman. Doğumdan sonra da bütün doğum kilolarımla birlikte birkaç fazla kiloyu da vermiştim. Neden böyle oldu hiç anlamadım :D

(gerçek görsel: fazla kilolarıyla ben. baya şaşırtıcı ha :D boyum uzun. boyum cidden uzun)

Bekar anne olarak hayatta kalmak (gerçek anlamda)

Merhaba

Bu başlıkta bir yazı bloga başladığım zaman yazmıştım. Bu yazının farkı "gerçekten" hayatta kalabilmek üzerine olması.

Ex'ten kurtulmak beni çok rahatlatmıştı, tarifsiz bir duygu ama bir çoğunuz buna benzer bir ferahlara hissetmişsinizdir. " erim evde yok keyfim beyde yok" düsturunda şahane 3 yıl geçirdim. Gönlümce yedim gezdim dolaştım, çocuğumla eğlendim. Yeme işini biraz abartmış olabilirim :/

Hamile kalmadan önce çok düzenli olmasa da iyi kötü spor yapan biriydim. Bunu üniversite yıllarını profesyonel atlet olarak geçirmiş birinin ağzından duyuyorsunuz. Milli takım kampına çağırılmış biriyim ( neden milli olamadığım daha komik bir yazının konusu olacak) Doğum iznindeyken de düzenli spor yaptım, doğum kilolarımın yanısıra birkaç fazla kiloyu da vererek işe döndüm.

İşimi çok seviyordum. Bazı dezavantajları vardı tabi, uzun mesai saatleri, sürekli bilgisayar başında çalışmak ve şahane pastane/vitamin bar. Her öğlen 16 civarı kızlarla buraya uğrayarak abur cuburumuzu yedik, atomları muzlu ballı sütleri höpürdettik. Ve düzenli olarak kilo almaya başladım.

2,5 yılda  aldığım yaklaşık 20 kilo sonucunda bazı sıkıntılar baş gösterdi tabi. Akşamları şiddetli baş ağrısı, ayak bileklerinde şişlik ve ağrılar. Tekrar yüksek tansiyondan da muzdariptim. Bu hafta sonunda bir iç hastalıkları uzmanına gitmeye karar verdim. Dün test sonuçlarını aldım. Durum berbat.    Karaciğerim büyümüş ve insülinle ilgili sıkıntılarım var sanırım. Bir de D vitamini aşırı düşük çıkmış. Henüz doktorlar görüşmedim ama boktan bir durumun içinde olduğum kesin.

Bu yazıyı yazmadan 200 gr Fındıklı biter çikolata yedim. Buna jübile veya altın vuruş demek istiyorum. (Umarım altın vuruş değildir) gerçekten hayatta istediğim son şey Ex'ten önce ölüp oğlumu ona bırakmak. Canım yavrumu götün tekine devredecek değilim.

Şu anda cidden başım ağrıyor ama kendim zorlayarak da olsa yazacağım. Bu noktaya gelmemin sebebi çiğ meyve ve sebze yememem. Her zaman meyve yerine çikolata ve bisküviyi tercih ettim, böyle devam edersem oğlum da benden etkilenecektir. Oturup gerçek bir yetişkin gibi beslenmenin zamanı geldi sanırım.

Dukan, Karatay vs popüler diyetlere girecek değilim. Ama karbonhidrata bir son vermeliyim orası kesin. Bir arkadaşım ketojenik beslenerek şahane bir insana dönüştü, geçen sene bu konu üzerine baya konuştuk ama bir türlü başlayamadım. Galiba her şeyden önce şu üşenikliği üzerimden atmam gerek. Belki motivasyona ihtiyacım vardır. Ölmemeye çalışmak yeterince iyi bir motivasyon olabilir sanırım :/

Esas Oğlan Mr.T.

öyle uzaktan seviyorum seni

yanaklarına sızan iki damla yaşını silmeden

en çılgın kahkahalarına ortak olmadan

en sevdiğin şarkıyı beraber mırıldanmadan

öyle uzaktan seviyorum seni

kırmadan

dökmeden

parçalamadan

üzmeden

ağlatmadan

uzaktan seviyorum

Mr.T. İzmirli, sarışın, boylu poslu, insan. İçimde Cemal Süreya okuma arzusu uyandıran. Boşanmış kadına "etin suyunu sıkalım mı hehehe" muhabbeti yapmayan. Kendi annesinden önce benim Anneler Günümü kutlayan. Benim oğlumu biyolojik babasından çok düşünen.

Şansım şansındır.

Bu yaz teknenin bakımını ihmal etme, birlikte açılacağız.

Bekar Anneler İçin Hayatta Kalma Önerileri

1. Yardım almayı kabul et : Ailenden, arkadaşlarından, komşularından, iş arkadaşlarından... Her şeyin tek başına üstesinden gelemezsin. Kimse bekar bir anneden daha güçlü değildir, ama senin de kriptonitle karşılaşacağın anlar olabilir.
(Buraya eski eşin ve ailesinden de yardım alabilirsin yazabilirdim ama benim durumumda karşımda o nitelikte insanlar olmadığı için bu kişileri pas geçtim. Seninkiler öyle olmayabilir. Şanslısın)

2. Etrafta çift görünce üzülmeyi bırak: Bahsettiğim romantik anlar değil (aslında o anlar da olabilir, ama ben şu anda hala taze boşanmış sayılırım ve romantizmi midem kaldırmıyor) çocuğun sokak ortasında histeri krizine girdiğinde veya 18 kilo olduğu halde hala bütün yolu senin kucağında yürümek istediğinde etrafa bakıp bu gibi durumlarda yükü iki ebeveynin paylaştığını görüp üzülüyor olabilirsin. Üzülme. Bekar anneyken diğer annelerden çok daha fazla üzüleceksin ama bonus olan sarılmaların öpücüklerin hepsini sen kapacaksın :)

3. Çocuk bakımı konusunda kendini geliştir : Bulabildiğin kitapları, blogları oku. Yaşadığın şehirdeki seminerlere katıl. Senin arayıp da bulamadığın çözümü bir başkası çoktan bulmuş olabilir. Çocuğunu yatırdıktan sonra veya gün içinde fırsat bulduğunda (10-15 dk bile olsa) bunu yapmaya çalış.

4. Vücudunu ihmal etme, sen makine değilsin : Hiç zamanın olmadığını düşünden bile kendine rahatlamak için zaman ayır. Mümkünse spor yap. Pahalı bir spor salonuna üye ol ve 2-3 kere gidip bir sonraki yıla kadar yat demiyorum :) Spor yapmanın maliyetsiz yolları da var. Ben de şu anda uygulamıyorum bunları ama inan bana iyi biliyorum ve göstereceğim.

5. Kendini ihmal etme : Sen iyi ve sağlıklı bir insan olduğun sürece çocuğun da iyi ve sağlıklı olur. Bir şekilde sosyal hayatını devam ettir. Dışarı çıkacak vaktin olmasa bile sosyal olmak için internetin olması yeterli değil mi?

6. Kendin gibi olanları bul : Dışarda bir yerlerde bir sürü bekar anne var, bazılarıyla aynı meslektesin. Tanış, birleş.

7. Olanlar yüzünden eski eşini suçlama, kendini de suçlama : Bu bir süreçti, yaşandı ve bitti. Kin tutmak sadece enerjini azaltır. Geçmişe takılıp kalma. Asla ama asla çocuğuna babasını kötüleme. Belki tam tersini babası (ve babasının ailesi) ona yapıyor olabilir. Çocuğuna gerçekleri anlatabilmek için kanıtlarını sakla. Zamanı gelince bunları görecek ve kimin haklı kimin haksız olduğunu anlayacak. Ona seçme şansı tanı.

8. Dedikodulara kulak asma : Neden bilmiyorum ama içimizde insan görünümlü bazı garip canlılar var ve senin mutsuzluğun onları alçakça sevindiriyor. Onlara bu fırsatı verme. Sen artık kurban değilsin, yolunda gitmeyen o evlilik sırasında bir kurbandın ama artık kurtuldun. Güçlü ol, ayakların üzerinde dur.

9. Paranı iyi değerlendirmeye çalış : Aslında bu fikir üzerine blog yazmayı amaçladım. Bazı basit şeyleri kendin yaparak tasarruf edebilirsin. Bunlardan bahsedeceğim. Kıyafet-ayakkabı ve çantalara o kadar para harcama. Ne zorlukla kazandığını düşün. Çocuğun 39 derce ateşliyken işe gitmek zorunda olduğun zamanları hatırla. İşte bu şartlarda kazandın sen o parayı. Harcarken dikkatli ol.

10. Denizde başka balıklar da var : Hayatında gördüğün ilk erkek kocandı veya değildi ama sonuncusu o olmayabilir. Bir yerlerde senin de hayat arkadaşın, ruh ikizin olabilir. Ama önceliğin çocuğun olduğunu asla unutma ve karşındakine de bunu kavrat.

B Yayın Hayatına Merhaba Diyor!

Ben B.
Me, myself and B'deki B.
İnci için geliyor "özet geç...!" :

Bekar anne olmadan önce ben de gençtim. Birisini çok sevmiştim. Sarı saçlı, mavi gözlü beyaz atlı prensimi... Evlendik ve mutluluğumuz bir bebekle taçlandı. Sonra prens kurbağaya dönüştü.
Aslında hep kurbağaydı.

Bu blog kurbağalı dönem sonrası siğil tedavisidir.